در نزدیكی منطقه‌ی عملیاتی كربلای یك، سپاه عشق در شیار دره‌ای نیمه‌عمیق پناه گرفته‌اند و بی‌تابانه منتظر شب هستند. شب همه جا تاریك می‌شود و جز ماه و ستارگان هیچ چیز روشن نیست. روح عارف نیز ستاره‌ای است كه در شبانگاه به جلوه‌ای كامل دست می‌یابد. اكنون، در ظلمت عمیق دوران غیبت كبری، قمر وجود آن پیر عشق، امام امت، شب آسمان تاریخ را شكسته است و در آیینه‌ی صیقلی فطرت‌های پاك جلوه كرده و آنان را به مصاف ظلمت كشانده است. صدها سال از آغاز عصر غیبت كبری گذشته است و اكنون در عمیق‌ترین ادوار ظلمانی كفر، آنجا كه سیطره‌ی شب وسعتی تمام یافته است و دیگر تا مطلع فجر تاریخ قدمی بیش نیست، انسان بعثتی دیگرباره می‌یابد و لیاقت حضور پیدا می‌كند.