پل بار دیگر، بعد از یك شبانه روز تلاش جانفرسا برقرار ميشود و دو
ساحل رودخانه به یكدیگر پیوند ميخورد. پل نام مبارك حاج اسدالله هاشمی
را به خود گرفته است؛ آن جهادگر رشیدی كه از هر یك از پلها و جادهها
و خاكریزهای جبهه كه بپرسی، از غرب تا جنوب، نام او را بر خود دارند.
وقتی یكی از بچهها شهید ميشود، مظهر و آیینهی دیگران ميشود؛
دیگرانی كه هنوز شهید نشدهاند، اما كم از شهدا هم نیستند؛ با گمنامی و
بدون هیچ چشمداشتی نفسهای خود را یكایك قربانی حق و راه او ميكنند. و
مگر نه اینكه حضرت امیر(ع)، پیشوای این گمنامان فرمودهاند: «نفسهایی
كه انسان ميكشد، قدمهایی است كه به سوی مرگ بر ميدارد»(١)؟ اگر مرگ
انسان آغاز حیات طیبهی جاودانياش باشد، نفسهای او قدمهایی است كه
به سوی جاودانگی بر ميدارد.