آقاتقی در همه‌ی عملیات‌های سپاه اسلام، از ثامن الائمه گرفته و پیش از آن، تا كربلای پنج و بعد از آن حضور داشت. اما بهتر است كه از فتح المبین بگوییم، از آن فتح بزرگ و از آن پنجاه و پنج هزار نفر اسیری كه رفته رفته سراب توهمات خویش را ترك مي‌كردند و پای به عالم واقعیت مي‌نهادند... فتح المبین نخستین عملیاتی بود كه در آن مسئولیت مهندسی _ رزمی به طور رسمی و كتبی به جهاد سازندگی واگذار شده بود... آقاتقی اگرچه همواره از دوربین مي‌گریخت، اما این بار صبورانه نشست و سخن گفت و اجازه داد تا چشم دوربین به چهره‌ی زیبا و نورانی او خیره شود و جلوه‌ی آن را در خاطره‌ی مستطیل خویش نگاه دارد... آقاتقی اجر خود را آنچنان كه شایسته بود از خدا گرفت، اما مسئولیت خونخواهی او آنچنان كه سردار اسلام برادر مرتضی قربانی فرمانده رشید لشكر ٢٥ كربلا گفت، بر گردن ماست...