آشنایان ما یكایك از راه می‌رسیدند و دریچه‌هایی از یاد به باغ‌های خاطره گشوده می‌شد: حسن با آن قد بلند و چهره‌ای كه آفتاب نشاط در افق جوانی آن هرگز غروب و افول نداشت و آن دیگری كه با همه‌ی مهربانی‌اش تو را می‌شناخت و... آفتاب خاطره گرم است هر چند كه آن روز بر فراز آن قله‌های پربرف همه چیز یخ زده بود...