‌‌‌سرد است و هیچ سقفی نیست كه تو را پناه دهد. صبحانه آماده نیست و نان را باید در ماهی‌تابه پخت. وقتی انسان در فضای غفلت‌زده‌ی خانه‌های شهر و از دریچه‌ی تلویزیون به این صحنه‌ها می‌نگرد، شاید تصور معنای آوارگی و هجرت محال باشد، اما جای آن هست كه از خود بپرسد چرا این عزیزان دل از شهر مأنوس و خانه‌ی مألوف كنده‌اند و آواره‌ی كوهستان‌های سرد كردستان عراق شده‌اند...