‌‌ مردان حق اهل شهرت نیستند و از دوربین مي‌گریزند و اگر هم بپذیرند، دشوار سفره‌ی دل خود را در برابر چشمان نامحرم دوربین مي‌گشایند. سینه‌ی آنان تماشاگه رازهای نهفته‌ی خداست و اگر سخن بگویند، نه از رودخانه‌ی «زاب» كویر مي‌نالند، نه از ارتفاعات پربهمن هوار، نه از خستگی صدها كیلومتر راهپیمایی و نه از زندگی مداوم در هجرت؛ نه از برف و نه از باران. اما دنیاگرایی اهل دنیا باری است گران كه كمرشان را خم مي‌كند و پشتشان را مي‌شكند. كجا دانند حال ما سبكباران ساحل‌ها؟ این راه به پایان مي‌رسد، اما راه حق آنگاه پایان خواهد گرفت كه جهان از سیطره‌ی ظلم و شر و فساد رهایی یافته باشد و اهل نماز بر جهان حاكم شوند.