برگرفته از فیلم "پیام امیر و یادگار حسن" - 5

یادگار حسن دختری است با نام فاطمه و پسری كه بعد از شهادت او به دنیا آمده است و نامش را محمدحسن گذاشته‌اند. محمد، برادر كوچك حسن و نیمه‌ی وجودش بود كه پیش از او به شهادت رسیده بود. حسن می‌گفت خداوند هر چه فرزند پسر به من عطا كند، نام آنها را محمد خواهم گذاشت. محمدحسن اكنون چند ماه بیش‌تر ندارد، اما زمین هم از حركت باز نایستاده است و زمان آن‌همه می‌گذرد تا حاكمیت حق در كره‌ی ارض، با دست محمدحسن و فرزندان دیگر این امت بزرگ به تحقق نشیند. شهادت پایان نیست، آغاز است؛ تولدی دیگر است در جهانی فراتر از آنكه عقل زمینی به ساحت قدس آن راه یابد. تولد ستاره‌ای است كه پرتو نورش عرصه‌ی زمان را در می‌نوردد و زمین را به نور رب‌الارباب اشراق می‌بخشد. وقتی فرزندان ما در سایه‌ی ابر رحمتی كه خداوند بر سر این امت گسترده است، در دامان پدران و مادرانی اینچنین پرورش می‌یابند، آینده از آن ماست و راه ما دیگر تا تحقق وعده‌های قرآن و احادیث و برقراری حكومت جهانی عدل، چندان دور نیست.