برگرفته از فیلم "بر ستیغ جبال فتح" - 3

راه ما به سوی اهدافمان از فراز بلندترین قله‌های منطقه می‌گذشت، قله‌هایی پیر با یخچال‌هایی همیشگی، و در آن سوی قله‌ها، روزها و روزها، راهی بسیار طولانی كه از فراز و نشیب دشواری‌ها عبور می‌كرد و در تیرگی‌های مه‌آلوده‌ی ابهام و ناشناختگی گم می‌شد. اگر آفاق وسیع دل‌های ما از آفتاب بی‌غروب توكل نور و گرما نمی‌گرفت، بدون تردید هیچ یك از ما پای در راهی اینچنین نمی‌نهاد... رنگ، تعلق است و بی‌رنگی در نفی تعلقات. اگر بهار ریشه در زمستان دارد و بذر حیات در دل برف است كه پرورش می‌یابد، یعنی مرگ آغاز حیاتی دیگر است و راه حیات طیبه اخروی از قلل سپید و پربرف پیری می‌گذرد. «موتوا قبل ان تموتوا»(١) یعنی منتظر منشین كه مرگت در رسد؛ مرگ را دریاب. پیر شو پیش از آنكه پیر شوی، و پیری بی‌رنگی است.