برگرفته از فیلم "سحر یا معجره" - 1

تسلیحات نظامی ما عمدتاً از ساده‌ترین تجهیزاتی است كه در ارتش‌های دنیا موجود است، حال آنكه موازنه‌ی قدرت در دنیای امروز بر سلاح‌های اتمی استوار شده است. آنها مثل گرگ‌هایی متخاصم رو در روی یكدیگر ایستاده‌اند و چشم به دندان‌های هم دوخته‌اند. آنچه كه این گرگ‌ها را از تهاجم باز داشته است، رحم و عطوفت و بشردوستی و جوانمردی و عدالت نیست؛ آنها از دندان‌های یكدیگر مي‌ترسند. معیار قدرت در جهان امروز ابزار است و آن كه ابزارهای نظامی مهلك‌تری در اختیار دارد قدرتمندتر است. صلح و امنیت در دنیایی اینچنین، بر این موازنه است كه متكی است؛ موازنه‌ی قدرت در میان گرگ‌های متخاصمی كه از ترس دندان‌های تیز یكدیگر، هر چند رو در روی هم ایستاده‌اند و مي‌غرند، اما حمله نمي‌كنند. این انگار كه در جهان وارونه‌ی امروز برای حفظ صلح و امنیت باید تسلیحات نظامی پیشرفته‌تری ساخت تا دشمن را از حمله باز دارد، یعنی بمب‌های اتمی حافظ صلح و امنیت و آرامش هستند. آیا به‌راستی در این دنیای وارونه كه منطق دیوانگان حكمفرماست، ما نیز با همین معیارها پای به میدان نهاده‌ایم؟ آیا به‌راستی قدرت و شجاعت ما بر موشك‌های استینگر و سلاح‌های پیشرفته‌ی دیگری كه در اختیار داریم متكی است؟ جواب این است: خیر، ما به حول و قوه‌ی خدا بر قوه‌ی اتم نیز دست خواهیم یافت، اما هرگز بر آن تكیه نخواهیم كرد. و اگر راستش را بخواهید، اصلاً موشك استینگر برازنده‌ی دستان ماست، چرا كه ما علمدار استمرار نهضت انبیا هستیم و برای تحقق حاكمیت احكام خدا در كره‌ی زمین قیام كرده‌ایم. آن‌گاه كه موشك استینگر بر شانه‌ی یك پاسدار مؤ‌من قرار گیرد، ابزار درست در خدمت آنچه كه باید، یعنی در خدمت اشاعه‌ی توحید بر سراسر سیاره‌ی زمین، به كار رفته است. و لیكن ما هرگز بر قدرت ابزار تكیه نخواهیم كرد؛ قدرت حقیقی در جایی دیگر است.