برگرفته از فیلم "یادی از گذشته های جنگ" - 2

آنچه به انسان استقامت و صبر مي‌بخشد رضایت خداست. رضایت خدا نیز در رضایت امام است. تصور رضایت او، آفتاب بي‌غروبی است كه بر آفاق وجود ما مي‌تابد. خستگی و دلمردگی، انجماد است و زمستان را در این دیار راهی نیست. اكنون نزدیك به یك ماه از آخرین تهاجم ما به نیروهای متجاوز دشمن در هویزه مي‌گذرد. این تهاجم ناموفق بار دیگر نشان داد كه ما با شیوه‌های كلاسیك جنگ نمي‌توانیم دشمن را از مواضع اشغالی به عقب برانیم. ما از تاریخ صدر اسلام آموخته‌ایم كه حقیقت ارتش مكتبی در بسیج عمومی مردم تحقق مي‌یابد. امام و مردم، دو كانون اصلی عهد و پیمانی هستند كه مفهوم ولایت را محقق مي‌دارد. با ولایت فقهای حائز شرایط، این عهد به امام معصوم منتهی مي‌گردد و اینچنین، حكومت عدل در زمان غیبت امام معصوم، اما در ظل ولایت او تشكیل مي‌شود. اكنون بزرگ‌ترین مانعی كه در برابر تحقق این امر وجود دارد بني‌صدر است. او به‌شدت از حضور مردم در جنگ و تحقق معیارهای مكتبی در ارتش جلوگیری مي‌كند و نمي‌خواهد اجازه دهد كه ما شیوه‌های جدیدی را، خلاف روش‌های شناخته‌شده‌ی كلاسیك، تجربه كنیم. ویرانه‌های شهر سوسنگرد بعد از ماه‌ها غربت و تنهایی بار دیگر انس حضور یافته‌اند و آشنایانی همنوای خویش را در كوچه‌ها و خیابان‌ها و خانه‌های متروك باز پذیرفته‌اند. عالم همه آكنده از ذكر حق است و اگر انسان با این ذكر همنوایی كند، غربت‌ها از میان بر مي‌خیزد و در و دیوار همچون ستون حنانه با او انس مي‌گیرد.