برگرفته از فیلم "حلبچه در آتش" - 1

عافیت‌طلبان مي‌گویند كه اگر شما نمي‌آمدید صدام با مردم حلبچه اینچنین نمي‌كرد، و گوش ما با این سخن ناآشنا نیست. ما خونخواهان مسلم بن عقیل هستیم و او نیز از ابن زیاد همین سخن را شنیده بود... ورود به آن شهری كه از فراز دشت در زیر آتش دیده بودیم پای توكل مي‌خواهد و دل آشنا با مرگ؛ یقین مي‌خواهد. تهور ماجراجویانه شاید بتواند تو را به كام ماجرا بكشاند، اما ماندن و دیر ماندن و پایدار ماندن، جز با توكل و یقین به معاد میسر نیست... ‌‌ اهل حق همواره در مظلومیت زیسته‌اند. در عصر جاهلیت، عدالت مفهوم ازیادرفته‌ای است. اهل دنیا را خواب مستی در ربوده است و دزد و شحنه نیز دست در دست هم دارند. آیا چشمی بیدار نمانده است؟ همه چیز در كف نمرود و نمرودیان است. آنها مهلت یافته‌اند تا جهان را میان خویش قسمت كنند و شحنه و قاضی را نیز خود بر گزینند. حكومت ظاهر در كف نمرود است، اما كعبه‌ی عشق را ابراهیم بنا كرده است. ای ابراهیمیان، فریب ظاهر را نخورید! گلستان عدالت در باطن آتشی است كه نمرود بر افروخته است.